Baltische mythologie: een levende eeuwenoude culturele traditie

Een bijzondere historische erfenis

Een 8-daagse reis

Wist u dat er kruistochten naar Litouwen zijn geweest en dat Litouwen het laatste land in Europa was dat zich tot het Christendom bekeerde? Wist u dat mythologische tradities nog steeds levend zijn? Zou u willen weten wat deze tradities inhouden? Dan is deze reis over de Baltische mythologie echt iets voor u.

De Litouwers bewaarden hun traditionele heidense religie tot de 14e en 15e eeuw. Hoewel er alles aan werd gedaan om de zogeheten "Baltische religie" te vernietigen, bleven door de eeuwen heen velen de tradities trouw. De Baltische mythologische rituelen zijn een van de meest actieve en levende tradities binnen de Litouwse cultuur. De huidige rituelen zijn gebaseerd op historische bronnen en in zwang gebleven tradities en folklore.

De Baltische mythologie was een polytheïstische religie en had weinig overeenkomsten met het Christendom. Aan de top van het Baltische panteon stond Dievas die in de hemel leefde. Dievas was de vader van de hemelse familie. Hij werd beschouwd als de schepper van de orde in de wereld. Dievas vormden samen met Perkūnas, de god van de donder en de goden van de zon (Saule), de maan (Menes), de morgenster en de sterren de hemelse familie. Verder waren er nog een groot aantal mindere goden die invloed hadden op de diverse aspecten van de natuur en het dagelijks leven.

De Baltische mythologie kende een seizoensgebonden cylcus van acht festivals; de zonnewendes en de equinoxen plus vier andere festiviteiten samenhangend met de landbouw. Naast de festivalrituelen waren er ook rituelen voor bijvoorbeeld de naamgeving van nieuwgeborenen, huwelijk en begrafenis. Een aantal van de festivals wordt nog steeds gehouden.

Het belangrijkste rituaal in de Baltische mythologie was het "vuur rituaal". Dit heilige vuur werd ontstoken bij elke festiviteit. Tijdens het ontsteken van het vuur werden rituele hymnes gezongen. De rituele hymnes zijn van generatie tot generatie doorgegeven.

De Baltische priesters voerden hun traditionele rituelen uit onder "heilige eiken" en op heuvels waar het heilige vuur in een altaar brandde. De mythologische betekenis en functie van de heilige plaatsen was nauw gerelateerd met de goden.