Litouwen

De republiek Litouwen is een Noord-Europees land tussen Letland in het noorden, Wit-Rusland in het oosten, Polen en de Russische enclave Kaliningrad in het zuiden en de Oostzee in het westen. Het is het grootste en zuidelijkste van de drie Baltische landen.

De geschiedenis van Litouwen loopt pas relatief kort synchroon met die van Estland en Letland. Anders dan deze twee Baltische landen was Litouwen ooit een machtig land dat reikte van de Oostzee (Baltic Sea) tot de Zwarte Zee (Black Sea). De twintigste eeuw verliep grotendeels onder Russisch resp. Sovjetbewind. Op 11 maart 1990 werd Litouwen als eerste Baltische land weer een onafhankelijke staat. Op 1 mei 2004 is het land toegetreden tot de Europese Unie.

Litouwen heeft ongeveer 3,5 miljoen inwoners en is ongeveer 1,5 keer zo groot als Nederland. Het is net als Nederland relatief vlak. Het oostelijke deel ligt hoger dan het westen. Het hoogste punt (Juozapinės Kalnas) ligt op een hoogte van ongeveer 300 meter.

De hoofdstad Vilnius, gelegen in het zuid oosten van het land, is het economische en culturele centrum van het land. Het is de grootste stad van het land met ongeveer 600.000 inwoners. Kaunas ligt meer centraal op de plaats waar de rivieren Neris en Nemunas samen komen. De derde stad is Klaipėda, de havenstad in het westen van het land.

Het oosten van Litouwen heeft een landklimaat, waar de verschillen in temperatuur groot kunnen zijn. De gemiddelde temperaturen schommelen tussen -4,9°C in januari tot 17°C in juli. 's Winters kan de temperatuur dalen tot -30°C, maar 's zomers kunnen de temperaturen oplopen tot boven de 30°C. In het westen van het land worden de temperaturen getemperd door de zee.

Een geografische bijzonderheid van Litouwen is het feit dat het middelpunt van Europa binnen de Litouwse grenzen ligt.